De nieuwste wetgevingsupdates over digitale toegankelijkheid in Israël

In tegenstelling tot andere terreinen komt de digitale toegankelijkheid in Israël bijna nooit vooruit via één grote, eenmalige ‘nieuwe wet’. Het gaat geleidelijk vooruit – een standaardupdate hier, een wijziging van de regelgeving daar – en het is gemakkelijk om een ​​verandering te missen die daadwerkelijk van invloed is op uw organisatie. In dit artikel zullen we de lagen doornemen die het Israëlische wettelijke kader voor digitale toegankelijkheid vormen, en wat er de afgelopen jaren werkelijk is veranderd.

Waar het allemaal begon: de wet en de regelgeving

De wettelijke basis voor digitale toegankelijkheid in Israël is de Wet gelijke rechten voor personen met een handicap, 5758-1998, die het algemene recht op toegankelijkheid vastlegt. Maar de wet zelf gaat niet in op technische details – dat wordt gedaan door de Equal Rights for Persons with Disabilities Regulations (Service Accessibility Adjustments), 5773-2013, de regelgeving die feitelijk vereist dat websites en digitale diensten toegankelijk zijn.

De regelgeving stelde een tijdlijn vast: bestaande sites moesten toegankelijk zijn tegen 25 oktober 2017, terwijl nieuwe sites toegankelijk moesten zijn vanaf het moment dat ze gelanceerd werden. De verplichting is van toepassing op overheidsinstanties, maar ook op particuliere bedrijven in de handel, gezondheidszorg, amusement, onderwijs, welzijn, sport en toerisme – met andere woorden, op de meeste sites die diensten aanbieden aan het publiek in Israël.

Standaard 5568: van websites tot documenten

De regelgeving verwijst naar de Israëlische SI 5568-standaard, die de algemene wettelijke vereiste vertaalt in precieze technische criteria – gebaseerd op de internationale WCAG-standaarden. Dit is precies waar de belangrijkste verandering van de afgelopen jaren plaatsvond: de standaard werd oorspronkelijk gepubliceerd als een document over websites (wat tegenwoordig bekend staat als "Deel 1"), maar op 14 mei 2020 werd Deel 2 toegevoegd, dat expliciet handelt over de toegankelijkheid van digitale documenten: PDF, Word en andere bestandstypen.

De implicatie: de verplichting stopt niet bij de eigen pagina's van de website. Een pdf die op een site wordt gepubliceerd en die niet met een schermlezer kan worden gelezen, is net zo problematisch als een ontoegankelijke webpagina – en dat geldt ook voor oude documenten die al jaren op de site staan. (Je kunt uitgebreid lezen over de twee delen van de standaard en de verschillen daartussen in ons speciale artikel over dit onderwerp.)

Wat dit vandaag voor u betekent

In de praktijk zijn er twee belangrijke dingen om te weten. Ten eerste zijn de regels zelf relatief stabiel, maar de WCAG-normen waarop ze zijn gebaseerd, zijn sinds 2013 bijgewerkt (WCAG 2.1 in 2018, WCAG 2.2 in 2023) met aanvullende criteria – dus een site die een paar jaar geleden ‘compliant’ was, kan nu achterblijven bij de huidige verwachtingen. Ten tweede is handhaving in Israël in de praktijk actief via twee sporen – administratief (de Commissie voor Gelijke Rechten van Personen met een Handicap) en civiel (privérechtszaken en collectieve rechtszaken) – dus de blootstelling is niet theoretisch. (We hebben dit uitgebreider besproken in een apart artikel over wettelijke aansprakelijkheid.)

Hoe blijf je op de hoogte?

Een paar eenvoudige gewoonten helpen u op de hoogte te blijven: het volgen van updates van de website van de Standards Institution of Israel (SII) en de Commission for Equal Rights of Persons with Disabilities, het publiceren van een actuele toegankelijkheidsverklaring op uw site en het controleren – periodiek, niet één keer – van elke PDF en elk document dat op uw site is gepubliceerd. Dat is precies wat onze tool doet: elk document op uw site automatisch in kaart brengen, met een rapport dat precies laat zien waar de hiaten zitten.